نقش الکترونگاتیوی در طول و انرژی پیوند
نقش الکترونگاتیوی در طول و انرژی پیوند
بررسی های دقیق نشان داده است که هرچه تفاوت الکترونگاتیوی بین دو اتم تشکیل دهنده یک پیوند بیشتر باشد، طول پیوند حاصل کوتاهتر و انرژی آن بیشتر خواهد بود. دلیل چنین رویدادی را، افزایش قطبیت پیوند و بارجزئی اتمها و در نتیجه افزایش مقدار انرژی رزونانس یونی- کووالانسی پیوند حاصل، می توان دانست.
برای مثال، طول شعاع کووالانسی اتم های کربن و فلوئور برابر 77/0و 67/0 آنگستروم است و انتظار می رود که طول پیوند C-F در مولکول کربن تترافلوئورید برابر 44/1 آنگستروم باشد، در صورتی که از طریق تجربی طول این پیوند بسیار کوتاه تر و حدود 32/1 آنگستروم به دست می آید.
بین طول پیوند(l)، شعاع های کووالانسی(r) اتمهای AوB و تفاوت الکترونگاتیوی آنها ( ΔX) رابطه L=rA+rB-0/09 ΔX برقرار است.

